26/10/2009 - Osmanlı Hasreti
Battığın ufuklardan parlıyorsun sultanım Okunuyor tarihin; ben Devlet-i Osman'ım Kolunun uzandığı arza adalet verdin Bir ulu çınardın ki beşere kanat gerdin Batırmazdı denizler sana sormadan gemi Yaşatmazdın beşere asla ölüm matemi Saadet habercisi oldu ezan seslerin Şifa verdi kalplere aşk kokan nefeslerin Sinende toplandılar darmadağın kıtalar Kesildi asumanla arzdaki inkıtalar Sen öğrettin yeniden Allah'a kulluk nedir Gönüllere seferin Kul gibi şâhânedir Cennete çağırırdı kan damlayan kılıncın Kâfire bile yoktu zerre miktarı hıncın İnsanlığı tanıdı¸ Ermeni¸ Yahudi¸ Rum Hudutsuz merhametin oldu sana uçurum Zalim ve müşfik olmak yaraşmazdı devlete Adaletti tek gayen düşsen dahi zillete Sen ki beşer aklının son hududu Osmanlı Senin kadar olmadı bir devlet anlı şanlı Atların rüzgâr gibi uçtukça serhatlara Benzerdi her askerin Oğuz'a¸ Kürşatlara Fethettiğin her yerde sular çeşme olurdu Çöller bile kendine serin gölge bulurdu Yükseldi nal izinden göğe misal kubbeler Yol açtı kubbelere nice dağlar¸ tepeler Kubbelerin hasreti İstanbul'u görmekti Sonra aşıp nüh felek Arşa gönül vermekti Otâğ-ı Humâyûn'un göründüğü her yerde Kalkardı karanlıklar bir anda perde perde Sonsuza uçururdu şehitlerin cânını Titreyerek dinlerdi küffar mehterânını Her fethin bir kapıydı cennetlerin önünde Asker bayram ederdi güzel ölüm gününde Bayrağına düşmeye can atardı her yıldız Saçlarından dokurdu sancağını cümle kız Çizmedin devletine asırlar boyu hudud Gıda oldu ruhuna her seher sonsuz sücud Gün geldi kılıç oldu sultanın elinde ney Müsaviydi katında dilenci¸ paşa ve bey Sırtındaki dağları taşıdın da çöllere Hayat verdin kumlarda taze açan güllere Birkaç adım yol idi Yemen'den tâ Viyana Gün geldi terk eyledin mülkünü yana yana Üç kıtadan çıkarak sığdık Küçük Asya'ya Atlardan indik eyvah¸ büsbütün kaldık yaya Her himaye ettiğin millet sana düşmandır Yıkıldığın zamanlar¸ yıktığına pişmandır Nice mübarek şehrin cehenneme misaldir Bunca ateş belki de ödenen bir vebaldir Ellerini çektiğin her diyar boğuluyor Mülkünün etrafında canavarlar uluyor Bir mezar taşı oldun¸ bir saray ve bir cami Dolaşıyor mülkünde nice yüz bin harami Ne asil devletsin ki gölgen hâlâ vuruyor Sultanların sesleri kubbelerde duruyor Mührünü sökmek için yetmiyor ihanetler Asırlar geçse bile bitmiyor mel'anetler Beşerin idrakini nasıl aştın Osmanlı Geziyorsun göklerde ruh olup anlı şanlı Kâfî'dir rüzgârına kapılıp gitmek bile Yokluğun gözyaşını döndürdü âh sebile Ekrem KAFTAN
| 
link sitesi
