5/10/2009 - Dülger

Bakışın donup kalmış aşağıda,

belli uçan kuşları görmediğin.

Donup kalmış boşluktaki elin

uzanırken ördüğün duvara.

Yürüyorlar kırlardan sokaklara,

sımsıkı kapılardan içeri

dağlarda bekleyenler, kar altında.

ilkyazın amansız sürgünleri.

Baş aşağı ediyorlar ne varsa

çarşılar, sunaklar, pazaryerleri.

Toprağın horlanmış onuruyla

denize döküyorlar kenti.

Bakıyorsun ördüğü ellerinin

duvar değil koskoca bir dünya.

Hazır başka kentleri de yıkmaya

yeniden kurmak için yüreğin.

Kemal ÖZER

30/9/2009 - Ağıt

annem mi bir kadın
geciken bir kadın gece yatısına
ölüm kendini göstereli babamın saçlarından
günübirlik bir kadın
üsküdar'la istanbul arasında

babamdı sakalıydı babamın
bir akşam göle batırdı
çıkmamak üzere bir daha
hepsi de ekmek kokardı
sayısı unutulan parmaklarının

akşam bir attır bütün ülkelerde
serin esmer bir attır
terkisine çocukların bindiği

Kemal ÖZER

16/9/2009 - Esinleyen Neydi

Yüzmek için gittiğim Karadeniz kıyısında

bir yazı gördüm gelenleri uyaran.

"Açılmak tehlikelidir" diyordu

ve altında da bir sayı : 168.

(Uyarıyı dinlemeyip boğulanların sayısı)

Bir yanda sağduyu bir yanda gerçek.

Anlamak istedim sağduyu dururken

ölümü bile göze alacak kadar

esinleyen neydi bunca insanı.

Orda bir süre öylece

kara kara bulutları güneşin önünden

sürüp dağıtan rüzgâra baktım

ve karşısına çıktıkça engeller

yeleleri köpüren dalgalara...

Esinleyen neydi anladım.

Kemal ÖZER