28/2/2009 - Gel Kardeşim
Ne bu kînin kardeşim; nedir derdin? İnadından, bir türlü vaz geçmedin! Dinde yeri yoktur, böyle şeylerin! Manası ne, düşün; bu cesâretin! Affedenler, düşmanını dost eder! Dünyada rahat ve huzûra erer! İnsanlar da onu daha çok sever! Ardından bırakır, çok güzel izler! Affetmek güzeldir; büyüklük hem de! Allah: „Affa sarıl!“ der, Âyetinde! Benzeri de, Rasûl’ün Sünnet’inde! Kîne aslâ yer yok, bu güzel dinde! Biz insanız, elbet hata yaparız. Bazan haddi bilmez, hatta azarız! Kusûru hep, başkasında ararız! Kendi hatamızı az hatırlarız! Düzeltmeli önce, kusûrumuzu, Kırarak, manâsız gurûrumuzu! Omuz omuza vererek hemen, Hep korumalıyız, mensûbumuzu! Unutmalıyım ben: yaptıklarını! Unutmalısın sen: Yaptıklarımı! Sen benim, ben senin kusurlarını; Atmalıyız, dostluk adımlarını! Paylaşılamayan, acaba nedir? Hem de inadına, bunca senedir? Buna sofuluk mu denilir acep; Yoksa, nefsimize esaret midir? Bilmediğim olur, senin bildiğin. Bilmediğin olur, benim bildiğim. Sen beni, ben seni ikmâl edelim; Teklifime ‘Hayır!’ dememelisin! Gel kardeşim, düşmanlığı atalım! Allah için, iyi dostlar olalım! Böylelikle, düşmanı çatlatalım! Başkasına, güzel örnek olalım! Nihat ÖZGÜVEN
| 
link sitesi
