16/9/2009 - Kuşlar Çekiliyor Artık

Kuşlar çekiliyor artık

Bahçeler çekiliyor

Çınarın gölgesi alıp gidiyor başını

Dağ olsa haykırsa bir kuşlar gelse

Bahçesi olmayan evlerde çocuklar

Güller menekşeler şebboylar

Çocuk ağzı işte bir karanfil diyorum.



İki gözüm; imgesi muamma olan halk

Baktım yüzünde melal baktım yüzünde fena

Çocuklar gül kokusu menekşe

Kuşlar çekiliyor artık

Asit ve riba ve kahhar

Kalbin ortasında kara bir leke

Tebessüm ediyorum

Çocuk ağzı işte bir karanfil diyorum.



Buradan başlıyorum bu ölü şehrin kalbinden

Aşk gelecek bana biliyorum

Sesimi bir fanusun içinde unutmuş gibi

Bu ıssızlığın ortasında bekliyorum

Çocuk ağzı işte bir karanfil diyorum.

Nurettin DURMAN

26/2/2009 - Taşların Eğri Yüzü

TAŞLARIN EĞRİ YÜZÜ

Caddeleri korkuluklarla donatılmış bu şehrin

Kalbini kanatmalı diyorum

Açıkça yüz yüze ağlamaklı ve korkak

Ortalıkta görünmeli diyorum.

Kalabalık bir enkazdır bakılmaz sağnak

Aynalara yansıyan suratlarımız astarlı

Avuçlarımızda beylik maceralar

Mümkündür parçalanacaktır taşların eğri yüzü

Düşecektir düşlerimizin ilkin manidar kanatları

Puslu bakışlarında derbeder olarak bu şehrin

Çünkü kaygılandım ellerim üşüyor

Sokaklara gölgemi saldım dolaşıyor.

Caddeleri korkuluklarla donatılmış bu şehrin

Bir yerinde mutlaka ben varım

Ben ki: Esirgeyen bağışlayan kahhar adıyla

Ay yüzlü çocuklarla yollara düşüp

Çığlıkları çoğaltmalı diyorum

Öyle ki bakışlarımızdan uzak duruyor

Öyle ki dudaklarımız çatlamak üzredir

Çatlamak üzredir diyorum.

Nurettin Durman